Iran Developers Network » اس کیو ال سرور میکروسافت

عبارت NOT NULL در SQL

admin — Thu, 22 Jul 2010 19:43:30 +0000

عبارت not null موجب میشود تا ستون مورد نظر نتواند مقدار null را بپذیرد

not null باعث میشود تا فیلد مورد نظر همیشه دارای مقدار بوده به این معنا که شما نمیتوانید یک record جدید بدون value یا یک record موجود را بدون مقدار(value) , به روز کنید(update).

عبارت SQL زیر موجب میشود تا ستون های “P_Id” و “LastName” مقدار null را نپذیرند(یعنی نمیتوان این دو فیلد را خالی بگذاریم).

CREATE TABLE Persons
(
P_Id int NOT NULL,
LastName varchar(255) NOT NULL,
FirstName varchar(255),
Address varchar(255),
City varchar(255)
)

مترجم: علیرضا مسگری

UNIQUE در SQL

admin — Thu, 22 Jul 2010 19:33:49 +0000

unique در دستورات SQL باعث میشود که فیلد مورد نظر در database یکتا شناخته شود.

primery key و unique در واقع تضمین یکتا بودن فیلد مورد نظر در جدول ما میشود.

در یک primery key به طور خودکار دستور unique وجود دارد.

نکته:

در یک جدول پایگاه داده ای شما میتوانید چندین unique را داشته باشید اما فقط یک primery key میتوانید داشته باشید.

دستور unique در جدول زیر باعث یکتا شدن مقدار “P_Id” میشود.

MySQL:

CREATE TABLE Persons
(
P_Id int NOT NULL,
LastName varchar(255) NOT NULL,
FirstName varchar(255),
Address varchar(255),
City varchar(255),
UNIQUE (P_Id)
)

SQL Server / Oracle / MS Access:

CREATE TABLE Persons
(
P_Id int NOT NULL UNIQUE,
LastName varchar(255) NOT NULL,
FirstName varchar(255),
Address varchar(255),
City varchar(255)
)

برای نام گذاری یک مجدودیت UNIQUE و یا برای معین کردن UNIQUE های موجود در یک جودل می توان از دستور زیر استفاده نمود.

MySQL / SQL Server / Oracle / MS Access:

CREATE TABLE Persons
(
P_Id int NOT NULL,
LastName varchar(255) NOT NULL,
FirstName varchar(255),
Address varchar(255),
City varchar(255),
CONSTRAINT uc_PersonID UNIQUE (P_Id,LastName)
)

ترکیب دستور های ALTER TABLE و UNIQUE یعنی UNIQE کردن یک مقدار برای جدول ساخته شده.

MySQL / SQL Server / Oracle / MS Access:

ALTER TABLE Persons
ADD UNIQUE (P_Id)

DROP کردن فیلد UNIQE :

MySQL:

ALTER TABLE Persons
DROP INDEX uc_PersonID

SQL Server / Oracle / MS Access:

ALTER TABLE Persons
DROP CONSTRAINT uc_PersonID

مترجم: علیرضا مسگری

نحوه اتصال به پایگاه داده و اجرای فرامین sql در برنامه نویسی دات نت (قسمت اول)

biranvand2009 — Tue, 18 Aug 2009 14:17:38 +0000

نحوه اتصال به پایگاه داده و اجرای فرامین sql در دات نت (قسمت اول)
(asp.net(c#), sql server)

بسمه تعالی

در این مقاله می خواهم نحوه اتصال به پایگاه داده SQL SERVER و اجرای دستورات sql را شرح بدهم. برای این کار یک مثال عملی را دنبال می کنیم.

کلاس های زیر برای کار با پایگاه داده مورد نیاز است :
SqlConnection : از این کلاس برای اتصال به پایگاه داده استفاده می شود.
SqlCommand : از این کلاس برای اجرای دستورات sql مانند select, insert, update, delete و اجرای stored procedure ها استفاده می شود.
DataTable : با اجرای دستور select توسط SqlCommand، یک آرایه ای از سطر و ستون ها تولید می شود که برای ذخیره کردن آن، از این کلاس استفاده می شود.
SqlDataAdapter : برای خواندن اطلاعات از پایگاه داده و ذخیره آن در DataTable از این کلاس استفاده می شود. این کلاس کاربردهای دیگری نیز دارد.
ابتدا یک صفحه aspx مانند زیر بسازید

سپس یک database به نام SampleDb بسازید و در آن جدول Names را ایجاد کنید. این جدول دارای یک فیلد id از نوع int و Identity و یک فیلد به نام name و از نوع nvarchar(50) می باشد. برای ایجاد این جدول، کد زیر را در Management Studio یا Query Analyzer اجرا کنید.
SET ANSI_NULLS ON

SET QUOTED_IDENTIFIER ON

CREATE TABLE [dbo].[Names](

[id] [int] IDENTITY(1,1) NOT NULL,

[name] [nvarchar](50) NOT NULL,

CONSTRAINT [PK_Names] PRIMARY KEY CLUSTERED

(

[id] ASC

)WITH (PAD_INDEX = OFF, STATISTICS_NORECOMPUTE = OFF, IGNORE_DUP_KEY = OFF, ALLOW_ROW_LOCKS = ON, ALLOW_PAGE_LOCKS = ON) ON [PRIMARY]

) ON [PRIMARY]

اتصال به پایگاه داده :
برای اتصال به پایگاه داده از کلاس SqlConnection استفاده می کنیم. این کلاس یک ویژگی مهم به نام ConnectionString دارد که مشخصات سرور، نام پایگاه داده، نام کاربری، کلمه عبور و خلاصه همه اطلاعات مورد نیاز برای وصل شدن به پایگاه داده باید در آن تعریف شود. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این ویژگی به msdn و همچنین سایت www.connectionstrings.com مراجعه نمایید.
private readonly string cs = “server=.;Initial Catalog=SampleDb;Integrated Security=SSPI;Persist Security Info=False;”;
خواندن اطلاعات از پایگاه داده :
تابع RebindNames با استفاده از پروسیجر Names_GetAll همه رکورد های جدول Names را می خواند و نمایش می دهد :

SET ANSI_NULLS ON

SET QUOTED_IDENTIFIER ON

CREATE PROCEDURE [dbo].[Names_GetAll]

BEGIN

SELECT * FROM [Names] ORDER BY id;

END

private readonly string cs = “server=.;Initial Catalog=SampleDb;Integrated Security=SSPI;Persist Security Info=False;”;

private void RebindNames()

{

using (SqlConnection cnx = new SqlConnection(cs))

{

using (SqlDataAdapter adapter = new SqlDataAdapter(“Names_GetAll”, cnx))

{

using (DataTable dt = new DataTable())

{

adapter.Fill(dt);

gvNames.DataSource = dt;

gvNames.DataBind();

}

protected void Page_Load(object sender, EventArgs e)

{

if (!IsPostBack)

{

RebindNames();

}

افزودن رکورد به جدول
برای افزودن یک نام به جدول از پروسیجر Names_Add استفاده می کنیم.

SET ANSI_NULLS ON

SET QUOTED_IDENTIFIER ON

CREATE PROCEDURE [dbo].[Names_Add]

@Name nvarchar(50), @Id int OUTPUT

BEGIN

INSERT INTO [Names] ([name]) VALUES (@Name);

SELECT @Id = SCOPE_IDENTITY();

END

protected void btnAdd_Click(object sender, EventArgs e)

{

using (SqlConnection cnx = new SqlConnection(cs))

{

using (SqlCommand cmd = new SqlCommand(“Names_Add”, cnx))

{

cmd.CommandType = CommandType.StoredProcedure;

cmd.Parameters.Add(“@Name”, SqlDbType.NVarChar, 50).Value = txtName.Text;

cmd.Parameters.Add(“@Id”, SqlDbType.Int).Direction = ParameterDirection.Output;

cnx.Open();

cmd.ExecuteNonQuery();

lblMessage.Text = string.Format(“نام {0} افزوده شد، کد : {۱}”, txtName.Text, cmd.Parameters["@Id"].Value);

}

RebindNames();
}

نحوه تهیه نسخه پشتیبان (Backup) در SQL Server 2000

admin — Sun, 01 Mar 2009 06:12:29 +0000

در SQL Server فایلهای Backup علاوه بر ساختار Database، داده ها و Object ها (Table, View, Stored Procedure, Foreign Key, Primary Key, Relation, UDF, DDF, …) را نیز شامل میشود. به عبارت دیگر با Backup گرفتن، داده های شما به صورت فیزیکی (و نه به صورت دستورات Insert) ذخیره میشود.

قبل از شروع کار توجه داشته باشید که سرویسSQL Server Agent ، Start شده باشد.

۱٫ استفاده از Script
در این Script متغیر path حاوی مسیر، نام فایل و همچنین تاریخ، ساعت و دقیقه اجرا میباشد.

Declare @path varchar(200)

Set @path='C:\Backup\BK_' + Replace(Cast(GetDate() As char), ':', '-') + '.BAK'

BACKUP DATABASE [MyDatabaseName] TO DISK = @path WITH NOINIT,
NOUNLOAD, NAME = N'My Backup', NOSKIP, STATS = 10, NOFORMAT

سپس یک Daily, Weekly, Monthly) Job) تعریف کرده و Script فوق را در آن Job قرار میدهیم که باعث میشودScript ما به صورت متناوب اجرا شود.

۲٫ استفاده از Wizard Backup
بر رویDatabase مورد نظر Right-Click کنید و گزینه Backup Database را انتخاب کنید تا پنجره SQL Server Backup ظاهر شود.

بر روی Add… کلیک کنید تا مسیر و نام فایل Backup را تعیین کنید.

پس ازتعیین مسیر و نام فایل Backup، بر روی OK کلیک کنید. با OK کردن نام و مسیر فایل، به پنجره قبلی بر میگردیم. در این حالت به دو صورت میتوان عمل کرد: یکی Backup گرفتن که با کلیک کردن برروی کلید OK در همان لحظه این عمل انجام میشود و دیگری تعریف Schedule یا برنامه زمانبندی جهت تکرار Backup گیری به صورت اتوماتیک.

برای تعریف Schedule بر روی Check Box کنار Schedule کلیک کنید. به محض کلیک، در Box مقابل، برنامه زمانبندی Default ظاهر میشود. حال برای تغییر برنامه زمانبندی پیش فرض بر روی کلید … کلیک کنید تا پنجره Edit Schedule باز شود.

در این مرحله ابتدا نام برنامه زمانبندی و سپس نوع برنامه را مشخص کنید. در صورتی که تمایل دارید Back گیری به صورت منظم و در زمانهای مشخص انجام شود گزینه Recurring را انتخاب کنید. برای تغییر برنامه پیش فرض بر روی کلید Change کلیک کنید تا پنجره Edit Recurring Job Schedule ظاهر شود.

در این قسمت میتوانید دوره (ماهیانه، هفتگی و روزانه)، ساعت و بازه زمانی اجرای این برنامه زمانبندی را مشخص کنید. پس از تایید نهایی از Database شما طبق برنامه زمانبندی Backup گرفته میشود و در مسیر مشخص شده ذخیره میگردد. توجه داشته باشید که تاریخ و ساعت Backup گیری به انتهای نام فایل Backup اضافه میشود.

روش سوم تعریف Backup به صورت منظم با استفاده از تعریف یک Database Maintenance Plan میباشد که به این مبحث در مقاله بعد به طور مفصل میپردازیم.

جلوگیری از حملات SQL Injection در ASP.NET

admin — Wed, 25 Feb 2009 09:36:43 +0000

در این مقاله فرض شده است که خواننده با اصول اولیه زبان پرس و جوی ساخت یافته (Structured Query Language) یا همان SQL آشنا است. در ضمن کدهای موجود در این مقاله تماما به زبان VB.NET می باشند

یک حمله SQL Injection چیست؟
حتما در فیلمهای سینمایی دیده اید که بسیاری از تبهکاران قربانیان خود را با تزریق مواد سمی به جای دارو از میان بر می دارند. آیا در دنیای سایبر نیز چنین ایده هایی وجود دارد؟ در کمال تعجب باید بگویم که بله!! هکرها هم به نوعی از این شگرد استفاده می کنند. می گویید چگونه؟ با تزریق کردن دستورات SQL مورد علاقه خود به Application شما! اجازه دهید تا با یک مثال مطلب را روشن تر کنم:

سیستم Login:
صفحات Login معمولا دارای فیلدهایی هستند که دو مقدار ID و Password را از کاربر گرفته و سپس با استفاده از یک دستور SQL آن را پردازش می کنند. نمونه ساده ای از این دستور به صورت زیر است:

SELECT COUNT(UserID) FROM tblUsers WHERE UserID=’” & UserID.Text & “‘ AND Pass=’” & Password.Text & “‘”

در این مثال UserID و Password دو کنترل TextBox هستند که مقادیر آنها بایستی مورد پردازش قرار گیرد. حال فرض می کنیم کاربر مقادیر را به صورت mahdi و ۱۲۳ وارد نماید، در این صورت جمله SQL به صورت زیر تولید می شود:

SELECT COUNT(UserID) FROM tblUsers WHERE UserID=’mahdi’ AND Pass=’123′

خوب تا اینحا مشکلی وجود ندارد. حال فرض کنید که هکر ما به جای کلمه کاربری خود عبارت زیر را وارد نماید:

‘ OR 1=1 –

در این صورت عبارت SQL زیر تولید خواهد شد:

SELECT COUNT(UserID) FROM tblUsers WHERE UserID=” OR 1=1 – AND PASS=”

احتمالا می دانید که کاراکتر – در SQL علامت توضیحات است و عبارت پس از آن دیگر پردازش نمی شود لذا هنگام پردازش دستور چون همواره ۱=۱ است و با توجه به OR به کار رفته، بدون توجه به خالی بودن مقدار مقابل UserID 1=1 کافی تلقی شده و کلیه رکوردهای بانک اطلاعاتی برگردانده می شود و Attacker اصطلاحا Authenticate می شود.

پیش از آنکه به ارائه راه حل این حفره امنیتی خودساخته بپردازیم این نکه شایان ذکر است که این حملات در پایگاه اطلاعاتی SQL Server بسیار پیچیده تر است که در قسمت دوم مقاله مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

چاره کار!
ساختار شی گرای ASP.NET و امکانات این ساختار به برنامه نویسان امکان مانور بیشتری را داده است. حال ما کد کامل اصلاح شده را در زیر آورده و سپس توضیحات آن را ذکر می کنیم:

Dim strSQL As String = "SELECT COUNT(UserID) FROM tblUsers WHERE
UserID=@UserID AND Password=@Password"
Dim cmndCheck As OleDbCommand = New OleDbCommand(strSQL, _Connection)

cmndCheck.Parameters.Add("@UserID", UserID.Text);
cmndCheck.Parameters.Add("@Password", Password.Text);
cmndCheck.Connection.Open()
Dim IsValid As Integer = cmndCheck.ExecuteScalar()

If IsValid > 0
    '... Some Code here... User is authenticated
Else
    '... Some Code here... User is not aututorized to view the page
End If

تغییر در همان خط اول یعنی دستور SQL مشخص است این بار به جای اینکه مقادیر دریافتی از فیلدها با Single Quote به خورد پردازشگر دستور داده شود مقادیر با پارامترهای تولید شده توسط آبجکت OleDbCommand جایگزین می شود و در آخر cmndCheck پردازش شده چنانچه مقدار تولید شده توسط ExecuteScalar بزرگتر از صفر باشد بدین معنی است که حداقل یک رکورد با شرایط مورد نظر ما پیدا شده است. (متغیر Connection_ که باید برابر ConnectionString شما قرار گیرد دانسته فرض شده است)

تقاوت اصلی این روش نسبت به روش ناامن قبلی این است که در اینجا مقادیر به صورت کاملا” پارامتری شده پردازش می شوند نه به صورت قطعاتی از یک رشته حرفی که در واقع دام اصلی SQL Injection به شمار می آید. در واقع ما در اینجا از تکنیکهای رشته سازی با استفاده از & یا + اجتناب کرده ایم.

نکته مهم دیگری که باید حتما مورد توجه قرار دهید این است که یکی از راههایی که هکرها برای حمله به سایت شما استفاده می کنند خطاسازی صوری در زمان اجرای Application و مطالعه اطلاعات خطای دریافت شده است. برای جلوگیری از این اتفاق که می تواند ساختار بعضی از قسمتهای کد شما را برای حمله کنندگان آشکار کند حتما در Application خود از روال خطایابی Customize شده استفاده کنید. علاوه بر این می توانید در بسیاری از قسمتها به صورت موردی از Try…End Try استفاده کنید و برای اطلاع خودتان از خطای رخ داده e As OleDbException را به آدرس Email خود ارسال کنید که در این مورد در فرصتی دیگر صحبت خواهم کرد.

این مثال و راه حل یکی از ساده ترین انواع حملات Injection روی Web Applicationهاست و شما می توانید نمونه ها و مثالهای متعددی در این خصوص را در سایتهای www.sqlsecurity.com و www.nextgenss.com پیدا کنید که چنانچه گفته شد (و در قسمت دوم این مقاله بدان پرداخته خواهد شد) بیشتر مربوط به SQL Server است. روش کلی کار در SQL Server نیز کمابیش مشابه همین روش است با این تفاوت که در آنجا از Stored Procedure استفاده می شود. پس منتظر قسمت دوم این مقاله و تکنیکهای پیشرفته تر Hackerها در نفوذ به بانک اطلاعاتی SQL Server یک برنامه نویس ناشی و روش اجتناب از آن باشید

توضیح: برخی قسمتهای این مقاله از مقاله “از بانک اطلاعاتی خود دفاع کنید” نوشته Beth Breidenbach چاپ شده در شماره ۹ (نوامبر/دسامبر ۲۰۰۲) مجله asp.netPRO اقتباس شده است.

اضافه کردن تصویر به پایگاه داده

admin — Wed, 25 Feb 2009 09:29:17 +0000

در بسیاری مواقع ما نیاز به افزودن تصویر به پایگاه داده داریم. از آنجایی که دسترسی به فایلهای موجود در سرور جهت استفاده هکرها بسیار سهل الوصول است، برخی مواقع نمی‌توانیم اطلاعات حساس را در قالب فایلهای تصویری در سرور ذخیره کنیم. به همین جهت بهتر آن است که در قالب نوع داده image در بانک اطلاعاتی ذخیره شود.

در این قسمت موارد زیر بررسی می شوند:

بررسی پیش نیازهای اضافه نمودن فایل تصویری
کار با شیء Stream
پیدا کردن اندازه و نوع تصویری که آپلود می شود
چگونگی استفاده از متد InputStream

بررسی پیش نیازهای اضافه نمودن فایل تصویری
دو مورد اصلی که قبل از شروع آپلود نیاز داریم عبارتند از:

- تنظیم خاصیت enctype فرم مربوطه (در برچسبForm) به enctype=”multipart/form-data”
- داشتن که به کاربر اجازه انتخاب فایل مورد نظرش را می دهد. (فایلی که در پایگاه داده باید ذخیره شود) و یک Submit button جهت اجرای عملیات مربوط به آپلود کردن فای
- استفاده از فضانام System.IO جهت سروکار داشتن با شیء Stream
سه پارامتر بالا در یک صفحه aspx بکار می روند.ما همچنین به پیش نیازهای زیر در SQL Server نیازمندیم:
- داشتن حداقل یک جدول با فیلدی از نوع image
- بهتر است که فیلد دیگری از نوع varchar جهت ذخیره تایپ تصویر داشته باشیم

روند کار بدین صورت است که در ابتدا محتویات فایل تصویر خوانده می‌شود و سپس تصویر به جدول افزوده می‌شود. در زیر کد مربوط به رویداد OnClick مربوط به Submit button که تصویر را خوانده و به جدول SQL اضافه می‌کند، می‌پردازیم:

Public Sub AddPerson(sender As Object, e As EventArgs)
   Dim intImageSize As Int64
   Dim strImageType As String
   Dim ImageStream As Stream

   ' Gets the Size of the Image
   intImageSize = PersonImage.PostedFile.ContentLength

   ' Gets the Image Type
   strImageType = PersonImage.PostedFile.ContentType

   ' Reads the Image
   ImageStream = PersonImage.PostedFile.InputStream

   Dim ImageContent(intImageSize) As Byte
   Dim intStatus As Integer
   intStatus = ImageStream.Read(ImageContent, 0, intImageSize)

   ' Create Instance of Connection and Command Object
   Dim myConnection As New SqlConnection(
ConfigurationSettings.AppSettings("ConnectionString"))
   Dim myCommand As New SqlCommand("sp_person_isp", myConnection)

   ' Mark the Command as a SPROC
   myCommand.CommandType = CommandType.StoredProcedure

   ' Add Parameters to SPROC
   Dim prmPersonImage As New SqlParameter("@PersonImage", SqlDbType.Image)
   prmPersonImage.Value = ImageContent
   myCommand.Parameters.Add(prmPersonImage)

   Dim prmPersonImageType As New SqlParameter("@PersonImageType",
SqlDbType.VarChar, 255)
   prmPersonImageType.Value = strImageType
   myCommand.Parameters.Add(prmPersonImageType)

   Try
      myConnection.Open()
      myCommand.ExecuteNonQuery()
      myConnection.Close()
      Response.Write("New person successfully added!")
   Catch SQLexc As SqlException
      Response.Write("Insert Failed. Error Details are: " & SQLexc.ToString())
   End Try
End Sub

شیء PersonImage نام کنترل HTMLInputFile است. در ابتدا ما نیاز داریم که اندازه تصویری که جهت اضافه کردن انتخاب شده را بدانیم که توسط کد زیر قابل اندازه گیری است:

intImageSize = PersonImage.PostedFile.ContentLength

سپس نوع تصویر را با استفاده از خاصیت ContentType دریافت می کنیم. حال باید یک استریم از تصویر مربوطه دریافت شود:

ImageStream = PersonImage.PostedFile.InputStream

در اینجا ما یک آرایه از بایتها بنام ImageContent که آماده نگهداری محتویات تصویر است، داریم. تصویر ورودی توسط متد Read از شیء Stream خوانده می شود. متد Read سه آرگومان می گیرد:
۱٫ موقعیت مکانی که محتویات تصویر در آن باید کپی شود
۲٫ مکان شروع جهت خواندن
۳٫ تعداد بایتهایی که باید خوانده شود

و دستور مربوط به خواندن هم به شکل زیر است:

intStatus = ImageStream.Read(ImageContent, 0, intImageSize)

حالا ما می خواهیم محتویات تصویر ورودی را که خوانده ایم به یک جدول SQL اضافه کنیم. به همین منظور از یک زیرروال ذخیره شده که تصویر و نوع آن را به یک جدول اضافه می کند، بهره می بریم. حالا ما می خواهیم محتویات تصویر ورودی را که خوانده ایم به یک جدول SQL اضافه کنیم. به همین منظور از یک زیرروال ذخیره شده که تصویر و نوع آن را به یک جدول اضافه می کند، بهره می بریم.

فایل aspx مربوطه:

<%@ Page Language="vb" %>
<%@ Import Namespace="System.Data" %>
<%@ Import Namespace="System.Data.SqlClient" %>
<%@ Import Namespace="System.IO" %>

   
      Inserting Image to a SqlServer

جدول و زیرروال استفاده شده:

Drop Table Person
Go

Create Table Person
(
PersonID Int Identity,
PersonEmail Varchar(255),
PersonName Varchar(255),
PersonSex Char(1),
PersonDOB DateTime,
PersonImage Image,
PersonImageType Varchar(255)
)

Drop Proc sp_person_isp
Go

Create Proc sp_person_isp
@PersonEmail Varchar(255),
@PersonName Varchar(255),
@PersonSex Char(1),
@PersonDOB DateTime,
@PersonImage Image,
@PersonImageType Varchar(255)
As
Begin
   Insert into Person
      (PersonEmail, PersonName, PersonSex,
       PersonDOB, PersonImage, PersonImageType)
   Values
      (@PersonEmail, @PersonName, @PersonSex,
       @PersonDOB, @PersonImage, @PersonImageType)
End

Go

بازیابی تصاویر از SQL Server در ASP.NET:
در مقایسه با اضافه کردن تصویر، بازیابی آن بسیار ساده است. تنها چیز جدید برای این قسمت استفاده از متد BinaryWrite موجود در شیء Response است.

کدهای مورد استفاده جهت بازیابی تصاویر از SQL Server:

Public Sub Page_Load(sender As Object, e As EventArgs)

   Dim myConnection As New SqlConnection(
ConfigurationSettings.AppSettings("ConnectionString"))
   Dim myCommand As New SqlCommand("Select * from Person", myConnection)

   Try
      myConnection.Open()
      Dim myDataReader as SqlDataReader
      myDataReader = myCommand.ExecuteReader(CommandBehavior.CloseConnection)

      Do While (myDataReader.Read())
         Response.ContentType = myDataReader.Item("PersonImageType")
         Response.BinaryWrite(myDataReader.Item("PersonImage"))
      Loop

      myConnection.Close()
      Response.Write("Person info successfully retrieved!")
   Catch SQLexc As SqlException
      Response.Write("Read Failed : " & SQLexc.ToString())
   End Try
End Sub

تمام کار این مرحله اجرای یک دستور SQL و تکرار آن برای همه ردیفهاست. قبل از نمایش تصویر، نوع آن هم مشخص می شود.

ایجاد یک ارتباط ایمن با SQL Server در ASP.NET

admin — Wed, 11 Feb 2009 11:01:40 +0000

ایجاد یک ارتباط امن با SQL Server در ASP.NET

نگهداری صریح رمزعبور و Hard Code نمودن آن در برنامه های کاربردی و وب سایتها قابل قبول نمی باشد. SQL Server داری امکانی با عنوان Trusted Connection می باشد که از طریق آن اعتبار سنجی لازم برای دسترسی به منابع SQL Server از روی نام Login انجام می شود. در این حالت هیچ رمز عبوری به SQL Server فرستاده نمی شود و تنها نام Login و یک Authentication Token به آن ارسال می گردد. در صورتیکه شما خواسته باشید از این امکان در ASP.NET استفاده نمایید در پاره ای از موارد تا حدودی با مشکل مواجه خواهید شد. زیرا کاربری که ASP.NET تحت حقوق دسترسی آن اجرا می شود نقش تعیین کننده ای را ایفا می کند. در حالت پیش فرض ASP.NET با استفاده از کاربر ASPNET در ماشین محلی اجرا می گردد. در صورتیکه ASP.NET و SQL Server هر دو برروی یک ماشین اجرا شوند کار بسیار ساده می باشد. در این حالت باید به کاربر ASPNET در SQL Server حقوق دسترسی و مجوزهای لازمه اعطا گردیده و در نهایت در رشته Connection لازم است عبارت Integrated Security=SSPI یا Trusted_Connection=true بر حسب سبک رشته Connection در نظر گرفته شود.
مشکل زمانی رخ می دهد که ASP.NET و SQL Server برروی ماشینهای جداگانه ای اجرا گردند که در واقع در اکثر موارد نیز چنین می باشد. زیرا کاربر ASPNET در SQL Server قابل دسترسی نمی باشد.
پنج راه اصلی برای غلبه بر این مشکل موجود می باشد.

استفاده از IIS 6 در حالت Native Application
انطباق کاربر ASP.NET برروی IIS و SQL Server و مشخص کردن رمز عبور.
استفاده از جعل هویت (Impersonation) بمنظور تغییر کاربر ASP.NET.
کد کردن (Encrypt) رشته Connection و قرار دادن آن در رجیستری و فراموش کردن ارتباط امن!
تغییر کاربر ASP.NET به یک Domain User.

اجرای هر نوع سرویس وب به عنوان Domain User بسیار خطرناک می باشد. زیرا در این صورت هکرها با استفاده از حقوق دسترسی کاربر دامنه قابلیت دسترسی به تمامی منابع داخل و خارج سرویس دهنده وب را دارا می باشند.
کد کردن داده ها و دسترسی به آنها بطور کامل در مقاله شماره Microsoft Knowledge Base 329290 و مقاله Building Secure ASP.NET Applicartion در MSDN بررسی شده است.
هر دو حالت انطباق کاربر و جعل هویت نیازمند این می باشد که شما داری حسابهای Mirror در IIS و SQL Server باشید. ( در صورتیکه شما در یک محیط Active Directory و Domain قرار نداشته باشید)

جعل هویت

جعل هویت به شما این امکان را می دهد که به ASP.NET بگویید تحت عنوان یک کاربر بخصوص اجرا شود. برروی هر دو ماشین مورد نظر کاربری همنام و با رمز عبور مطمئن ایجاد نمایید. برروی سرویس دهنده IIS کاربر ایجاد شده باید دارای توانایی اجرا به عنوان کاربر ASP.NET را دارا باشد (برای اطلاعات بیشتر می توانید به MSDN مراجعه نمایید). برروی سرویس دهنده SQL Server نیز کاربر مورد نظر باید قابلیت دسترسی به منابع مورد نظر از جمله بانک اطلاعاتی، جداول، دیدگاهها، روالهای ذخیره شده و … را داشته باشد.
اکنون شما می بایست ASP.NET را بمنظور اجرا تحت عنوان این کاربر پیکره بندی نمایید. دو راه حل بمنظور انجام این عمل در پیش روی شما می باشد. راه اول قرار دادن رمز عبور در فایل Web.Config (که راه نامطلوبی است) و دومین راه استفاده از ابزار IIS Administration همراه تنظیماتی در فایل Web.Config.
برای Hard Code کردن رمز عبور و نام کاربر فایل Web.Config را ویرایش کرده و حالت عنصر identity را بصورت زیر به آن اضافه نمایید.

<system.web>

…

<identity impersonate=”true”

userName=”yourNewUsername”

password=”yourStrongPassword” />

…

system.web>

این حالت در واقع تمامی تلاش شما برای قرار ندادن رمز عبور در کد را بی نتیجه خواهد کرد.
در صورتیکه شما نیاز داشته باشید که رمز عبور را در کد قرار ندهد (که باید همین طور باشد) می توانید از قرار دادن نام کاربر و رمز عبور در فایل Web.Config صرفه نظر کرده و تنظیمات مربوطه را در IIS انجام دهید. اما نیاز است شما عنصر idenity را بصورت زیر در فایل Web.Config قرار دهید.

<system.web>

…

<identity impersonate=”true”  />

 …

system.web>

اکنون ابزار IIS Administration را باز کرده و روی شاخه ای که برنامه شما در آن قرار دارد کلیک راست نمایید. پنجره خصوصیات را باز کرده و در برگه Directory Security دکمه Edit قسمت Autentication and access control را کلیک نمایید. قسمت Enable anonymous access را تیک زده و نام کاربر و رمز عبور آنرا مشخص نمایید.

ویرایش محتوی پیش فرض

در صورتیکه شما با IIS 5 کار می کنید و انجام این عمل ممکن است اثرات جانبی داشته باشد و یا شما داری چندین برنامه می باشید که تعیین کاربر برای تک تک آنها وقت گیر می باشد، در این حالت می توانید مستقیما محتوی کاربر ASP.NET را تغییر دهید. همانطور که قبلا ذکر شد ASP.NET تحت کاربر ASPNET اجرا می گردد و این کاربر مجوزهای لازم را برای اجرای صفحات ASP.NET را دارا می باشد. این کاربر در زمان نصب Framework بطور خودکار ایجاد می گردد و رمز عبور آن برای ما شناخته شده نیست. تنها عمل ممکن برای ما Rest کردن رمز عبور آن (فراموش نشود کاربر ASPNET را در SQL Server با همان رمز عبور ثبت نمایید) و سپس ویرایش فایل machine.config و اطلاع به Framework بمنظور استفاده از این رمز عبور جدید. متاسفانه شما نیاز است که رمز عبور را بصورت صریح در این فایل ذکر نمایید. این فایل در مسیر زیر قرار دارد.

c:\windows\microsoft.net\framework\versionNumber\config

بمنظور پیکره بندی مجدد و تعیین رمز عبور جدید عنصر processModel را در فایل فوق پیدا کرده و آنرا بصورت زیر با جایگزینی های لازم تغییر دهید.

<processmodel

…

userName=”ASPNET” password=”ASPNETpassword”

…

/>

پس از انجام این عمل IIS را راه اندازی مجدد نمایید.

IIS 6 در حالت محلی

آخرین راه و در واقع بهینه ترین راه استفاده از IIS 6 و اجرای برنامه های ASP.NET در حالت محلی می باشد. IIS 6 به شما امکان ایجاد Application Pool را می دهید. یک Pool، کنترل کارایی، چرخه پروسه ها و مهمتر از همه امنیت لازم برای ایجاد ارتباط امن را فراهم می کند. در این حالت شما همانند حالت قبل نیازمند ایجاد یک کاربر برروی IIS و SQL Server می باشید. برای ایجاد یک Pool ابزار IIS Administration را فعال کرده برروی Application Pool کلیک راست کرده و گزینه New Application Pool را انتخاب نمایید. نامی برای Pool خود انتخاب کرده و دکمه OK را کلیک نمایید. سپس برروی نام Pool ایجاد شده راست کلیک کرده و گزینه Properties را انتخاب نمایید. با انتخاب برگه Identity نام کاربر و رمز عبور آنرا مشخص نمایید. در ادامه شما نیازمند تغییر تنظیمات برنامه خود برای استفاده از Pool ایجاد شده می باشد. بدین منظور برروی نام برنامه خود در IIS راست کلیک کرده و گزینه Properties را انتخاب نمایید. در پنجره Properties برگه Home Directory را انتخاب کرده وسپس Application Pool آنرا مطابق Pool ایجاد شده تغییر دهید.

تاثیرات جانبی

در استفاده از ارتباط امن با اثراتی جانبی مواجه می باشیم. اگر هر ارتباط تحت کاربرانی مجزا باز شده باشند در این حالت ارتباطات ایجاد شده بین کاربران به اشتراک گذاشته نخواهند شد. این عمل سرباری برروی IIS و SQL Server ایجاد خواهد کرد. ارتباط امن در مقایسه با حالت دیگر قدرت پردازشی بیشتری را طلب می کند زیرا درخواست ها خارج از SQL Server و تحت نظارت NT انجام می پذیرد. در صورتیکه شما از داخل یک دامنه این اعمال را انجام دهید سربار بیشتری برروی کنترل کننده های دامنه و SQL Server اعمال خواهد شد.

خلاصه

در واقع یک راه واحد برای ایجاد ارتباط امن با SQL Server در ASP.NET وجود ندارد. Microsoft راههای مختلفی برای رسیدن به این منظور فراهم آورده است و انتخاب بهترین راه برای برنامه شما بر عهده خود شما می باشد.

فرستادن یک آرایه یا DataTable به یک Stored Procedure

admin — Sun, 08 Feb 2009 07:08:39 +0000

آیا تا بحال خواسته اید که یک DataTable یا یک آرایه که شامل ده ها، ده ها هزار ( و یا حتی میلیون ها ) رکورد می باشد را در فقط یک فراخوانی پایگاه داده به یکStored Procedure در SQL Server 2000 بفرستید ؟ و یا تا بحال خواسته اید که لیست شناسه های رکوردها را برای انتخاب یا حذف به یک Stored Procedure بفرستید ؟ اگر این کارها را انجام نداده اید و یا نتوانستید که برای انجام آن راه حلی پیدا کنید پس راه حل این کار را می توانید در اینجا ببینید .

حقه انجام این کار تبدیل لیست های داده به آرایه ای از بایت می باشد ، که این آرایه ها را سپس به عنوان پارامتر از نوع image به Stored Procedure می فرستیم . سپس در Stored Procedure این تصویر به یک جدول متغیر که شامل داده های اصلی می باشد تبدیل می شود . تابع SQL Server زیر یکی از توابع تبدیل پارامتر از نوع image به یک جدول متغیر می باشد . این تابع یک جدول از نوع متغیر varchar ایجاد می کند .

CREATE FUNCTION dbo.GetTableVarchar(@Data image)
RETURNS @DataTable
TABLE (RowID int primary key IDENTITY , Value Varchar(8000))
AS
BEGIN
–First Test the data is of type Varchar.
IF(dbo.ValidateExpectedType(103, @Data)<>1) RETURN

–Loop thru the list inserting each
– item into the variable table.
DECLARE @Ptr int, @Length int,
@VarcharLength smallint, @Value Varchar(8000)
SELECT @Length = DataLength(@Data), @Ptr = 2
WHILE(@Ptr<@Length)
BEGIN
–The first 2 bytes of each item is the length of the
–varchar, a negative number designates a null value.
SET @VarcharLength = SUBSTRING(@Data, @ptr, 2)
SET @Ptr = @Ptr + 2
IF(@VarcharLength<0)
SET @Value = NULL
ELSE
BEGIN
SET @Value = SUBSTRING(@Data, @ptr, @VarcharLength)
SET @Ptr = @Ptr + @VarcharLength
END
INSERT INTO @DataTable (Value) VALUES(@Value)
END
RETURN
END

من همچنین تعدادی کلاس C# برای ایجاد آرایه هایی از نوع بایت از نوع داده های مختلف ایجاد کرده ام .

توجه : کد هایی که در ادامه می آید بخشی از یک برنامه برای مزرعه پرورش صدف می باشد .

در این مثال برای فراخوانی پایگاه داده از کلاس SQLHelper که یکی از بلاک های برنامه مایکروسافت می باشد استفاده کرده ام . شما می توانید این بلاک برنامه را در MSDN مشاهده کنید. فرستادن یک لیست از شناسه های integer برای انتخاب رکوردهای مربوطه در متد زیر اقلام چک شده ی یک لیست باکس را گرفته و شناسه های آنها را به یک Stored Procedure می فرستیم . Stored Procedure سپس یک مجموعه از نتایج را که شامل جزییات هر شناسه انتخاب شده می باشد را بر می گرداند .

private DataSet GetSelectedSnailDetails()
{
SQLIntListCreator snailIDs = new SQLIntListCreator();
foreach(Snail aSnail in mySelectionCheckedListBox.CheckedItems)
snailIDs.AddValue(aSnail.SnailID);

return SQLHelper.ExecuteDataset(CONN_STRING,
“GetSnailDetails”, snailIDs.GetList());
}

از Stored Procedure زیر برای گرفتن لیستی از نوع داده int که به فرم image ( آرایه ای از بایت) می باشد ؛ استفاده می شود . این روال لیست را به جدول متغیری از نوع int تبدیل می کند سپس این جدول را به ستون SnailID از جدول Snails متصل می نماید ، تا بتواند جزییات را برای هر صدف انتخاب شده برگرداند .

CREATE PROCEDURE GetSnailDetails
@SnailIDs image
AS
SELECT Snail.*
FROM dbo.GetTableInt(@SnailIDs) SIDs
INNER JOIN Snails ON SIDs.Value = Snails.SnailID
GO

روال ذخیره شده برای حذف همه صدف ها در لیست @Snails از نوع image به فرم زیر می باشد .

CREATE PROCEDURE DeleteSnails
@SnailIDs image
AS
DELETE Snail
FROM dbo.GetTableInt(@SnailIDs) SIDs
INNER JOIN Snails ON SIDs.Value = Snails.SnailID
GO

متد فرستادن مجموعه ای از حالات صدف به Stored Procedure برای بهنگام سازی به فرم زیر می باشد .

private void UpdateSnailStatuses(Snail[] snails)
{
SQLIntListCreator snailIDs = new SQLIntListCreator();
SQLVarcharListCreator statuses =
new SQLVarcharListCreator();
SQLRowversionListCreator rowVersions =
new SQLRowversionListCreator();

foreach (Snail aSnail in snails)
{
snailIDs.AddValue(aSnail.SnailID);
statuses.AddValue(aSnail.Status);
rowVersions.AddValue(aSnail.RowVersion);
}

SQLHelper.ExecuteNonquery(CONN_STRING,
“UpdateSnailStatuses”, snailIDs.GetList(),
statuses.GetList(), rowVersions.GetList());
}

از روال زیر نیز برای بهنگام سازی حالات صدف ها استفاده می شود .

CREATE PROCEDURE dbo.UpdateSnailStatuses
@SnailIDs image,
@Statuses image,
@RowVersions image
AS
UPDATE Snail
SET Snail.Status = Statuses.Value
FROM Snail
INNER JOIN GetTableInt(@SnailIDs) SnailIDs
ON Snail.SnailID = SnailIDs.Value
INNER JOIN GetTableVarchar(@Statuses) Statuses
ON SnailIDs.RowID = Statuses.RowID
INNER JOIN GetTableRowversion(@RowVersions) RowVersions
ON Statuses.RowID = RowVersions.RowID
WHERE TSEQUAL(Snail.RowVersion, RowVersions.Value)

RETURN @@ERROR

فرستادن یک DataTable به یک Stored Procedure برای درج در یک جدول

از کد زیر برای تبدیل داده های یک DataTable به پنج آرایه از نوع بایت استفاده می شود . این آرایه ها سپس به Stored Procedure ی AddSnails برای درج در جدول Snail فرستاده می شوند .

private void AddSnails(DataTable snails)
{
SQLVarcharListCreator species = new SQLVarcharListCreator();
SQLDatetimeListCreator dOB = new SQLDatetimeListCreator();
SQLNvarcharListCreator location = new SQLNvarcharListCreator();
SQLBitListCreator isMale = new SQLBitListCreator();
SQLMoneyListCreator value = new SQLMoneyListCreator();

foreach(DataRow row in snails.Rows)
{
species.AddValue(row["Species"]);
dOB.AddValue(row["DOB"]);
location.AddValue(row["Location"]);
isMale.AddValue(row["IsMale"]);
value.AddValue(row["Value"]);
}

// A command is explicitly created here
// instead of using SQLHelper as we need to be
// able to set the CommandTimeout property
// big enough to insert 1 000 000 records.
using (SqlConnection cnn = new SqlConnection(CONN_STRING))
{
cnn.Open();
SqlCommand comInst = new SqlCommand(“AddSnails”, cnn);
comInst.CommandType = CommandType.StoredProcedure;
comInst.CommandTimeout = 10000;

comInst.Parameters.Add(“@Species”, species.GetListAndReset());
comInst.Parameters.Add(“@DOB”, dOB.GetListAndReset());
comInst.Parameters.Add(“@Location”, location.GetListAndReset());
comInst.Parameters.Add(“@IsMale”, isMale.GetListAndReset());
comInst.Parameters.Add(“@Value”, value.GetListAndReset());
comInst.ExecuteNonQuery();
}
}

و از Stored Procedure زیر برای تبدیل تصویر به جدول متغیرها و اتصال آنها به هم و درج داده های حاصله در جدول Snail استفاده می شود .

ALTER PROCEDURE dbo.AddSnails
(
@Species image,
@DOB image,
@Location image,
@IsMale image,
@Value image
)
AS
INSERT INTO Snail (Species, DOB, Location, IsMale, Value)
SELECT Species.Value, DOB.Value,
Location.Value, IsMale.Value, Value.Value
FROM GetTableMoney(@value) Value
INNER JOIN GetTableBit(@isMale) IsMale ON Value.RowID = IsMale.RowID
INNER JOIN GetTableVarchar(@species) Species
ON IsMale.RowID = Species.RowID
INNER JOIN GetTableDateTime(@dOB) DOB ON Species.RowID = DOB.RowID
INNER JOIN GetTableNvarchar(@location) Location
ON DOB.RowID = Location.RowID

RETURN @@ERROR

تصویر زیر اتصال همه جداول متغیر ها را نشان می دهد .

کارایی استفاده از این روش

برای مقایسه سرعت درج با استفاده از روش گفته شده در بالا (و بیان کارایی آن) با روش استاندارد وارد کردن یکی یکی رکورد ها به پایگاه داده ها مقایسه زیر با استفاده از یک کامپیوتر پنتیوم ۴ همراه با ۵۱۲ مگا بایت حافظه رم انجام شده است .در این مقایسه بخش کلاینت و سرور هر دو بر روی یک ماشین قرار داشته است . و در صورتیکه بخواهیم این آزمایش را بر روی یک شبکه سریع انجام دهیم زمان به مراتب کمتری خواهد داشت .

Records Inserted	Standard one stored procedure call per record (msec)	One stored procedure call for all records (msec)
1	2	10
10	22	14
100	219	60
1000	2 259	505
10 000	22 593	4 083
100 000	301 368	44 645
1 000 000	3 094 385	571 020

خلاصه سازی داده ها

admin — Wed, 21 Jan 2009 12:59:50 +0000

هنگامی که دو جدول در یک پیوند یک به چند سهیم هستند. وسیله محرک Query مقادیری از سطر را از یک طرف برای ارتباط دادن سطرها در طرفهای دیگری تکرار می کند. بعضی مواقع آن دقیقاً چیزی است که شما می خواهید، اما اغلب شما می خواهید تکرار کردن سطرها را از چندین طریق دسته بندی یا خلاصه سازید. در این درس، ما به دو روش برای انجام آن که عبارتند از کلید واژه DISTINCT و شرط GROUP BY نگاه خواهیم کرد.

شناختن SELECT DISTINCT
یکی از اهداف طرح پایگاه داده ارتباطی برداشتن وابستگی داده ها می باشد. اما بیشتر پایگاه داده به طور ضروری مقادیر واقعی در چندین سطر را شامل خواهد شد. یک جدولی که شامل اطلاعات آدرس مشتری می باشد برای مثال احتمالاً کد ایالتی و کشوری برای چندین سطر خواهد داشت که نه اشتباه و نه تکراری می باشد. نظر به اینکه هر کد ایالتی نسبتی از یک مشتری می باشد. به همین نحو یک جدول از چندین جهت از یک ارتباط یک به چند ممکن است هر مقدار کلید خارجی معلوم که چندین بار تکرار شده را داشته باشد. آن برای یک ارتباط یکپارچه از پایگاه داده لازم می باشد. اگر چه این تکرار می تواند بعضی مواقع نتایج Query را نامطلوب سازد. یک جدول مشتری با ۱۰۰۰ سطر با ۹۰ درصد مشتری از کالیفرنیا، Query زیر کد CA را ۹۰۰۰ بار خواهد باز گرداند که اصلاً یک نتیجه مفیدی نمی باشد.
SELECT State From Customer
کلید واژه Distinct در این موقعیت شما را کمک می کند. Distinct که درست بعد از SELECT قرار می گیرد به SQL Server دستور داده که سطرهایی چندگانه در قرارگیری نتایج را حذف نماید. بنابراین Query زیر هر کد ایالتی را فقط یک بار باز می گرداند به طور وضوح لیستی که شما جستجو می کنید.
SELECT DISTINCT State From Customer
راهنمایی: همتای کلید واژه Distinct ، All می باشد که SQL Server را برای بازگرداندن همه سطرها آگاه می سازد خواه آن واحد باشد یا خیر. از موقعی که این یک عملکرد پیش فرض از یک عبارت SELECT می باشد All به طور معمول استفاده نمی گردد. اما شما ممکن تصمیم بگیرید به در برداشتن آن اگر ساختار دستور Query را بیشتر قابل فهم سازید.

استفاده کردن از SELECT DISTINCT
کلید واژه Distinct می تواند در عبارت SQL از Query Distinct یا به وسیله تنظیمات Properties از Query مشخص گردد.

ایجاد کردن Distinct Query با استفاده از قاب دیاگرام
۱- Query Designer را برای جدول Oils به وسیله کلیک راست کردن نام جدول در قاب Details باز کرده روی جدول Open رفته و همه سطرهای بازگشتی را انتخاب می کنیم.
۲- قاب دیاگرام را به وسیله کلیک کردن روی دکمه قاب دیاگرام در نوار ابزار Query Designer نشان می دهیم.
۳- دکمه Add Table را کلیک می کنیم. Query Designer کادر محاوره ای Add Table را نشان می دهد.
۴- Plantparts را در لیست جدول انتخاب می کنیم و سپس Add را کلیک می کنیم. Query Designer جدول را به Query اضافه می کند.
۵- Close را برای بستن کادر محاوره ای کلیک می کنیم.
۶- دکمه قاب SQL را در نوار ابزار Query Designer کلیک می کنیم. قاب SQL ، Query Designer را نشان می دهد.
۷- علامت * بعد از کلید واژه SELECT را حذف می کنیم.

۸- دکمه قاب SQL را در نوار ابزار Query Designer کلیک می کنیم (OK را اگر Query Designer یک متن خطا درباره ساختار دستور عبارت SELECT نشان می دهد کلیک می کنیم). Query Designer قاب SQL را پنهان می سازد.
مهم: زمانی که شما Query Designer را باز می کنید حالت SQL پیش فرض معمولاً SELECT* می باشد. ستون ویژه در قاب دیاگرام به سبب اینکه آنها به لیست ستون اضافه می شوند انتخاب می گردند. مایکروسافت این را یک ویژگی در نظر می گیرد.
۹- در قاب دیاگرام فقط ستون Plantpart را از جدول Plantparts برای نشان دادن انتخاب می کنیم.

۱۰- دکمه Run را برای اجرای مجدد Query کلیک می کنیم. Query Designer هر مقدار Plantpart را چندین بار لیست می کند.

۱۱- در یک ناحیه خالی از قاب دیاگرام کلیک راست کرده و Properties را انتخاب می کنیم. Query Designer کادر محاوره ای Properties را نشان می دهد.

۱۲- گزینه مقادیر Distinct را انتخاب می کنیم.

۱۳- Close را برای بستن کادر محاوره ای کلیک می کنیم.
۱۴- دکمه Run را برای اجرای مجدد Query کلیک می کنیم. Query Designer هر مقدار را فقط یک بار نشان می دهد.

ایجاد کردن یک SELECT DISTINCT با استفاده از قاب SQL
1- قاب دیاگرام را پنهان ساخته و قاب SQL را نشان می دهیم.
۲- عبارت SELECT موجود را با متن زیر جایگزین می کنیم.
SELECT DISTINCT Plant Types Plant Type
FROM Oils INNER Join
Plant Types ON Oils Plant Type ID=Plant Types Plant Type ID

3- دکمه Run را برای اجرا مجدد Query کلیک می کنیم. Query Designer مقدار PlantType متمایز که به وسیله جدول Oils بازگشت شده را نشان می دهد.

شناختن GROUP BY
کلید واژه Distinct امر می کند. SQL Server را به بازگرداندن سطرهای واحد نظر به اینکه شرط GROUP BY ، SQL Server را به ترکیب سطرها با مقادیر یکسان در ستون یا ستونهای مشخص شده در شرط در داخل سطر تکی امر می کند.
مهم: هر ستونی که در شرط GROUP BY شامل می باشد باید در خروجی Query شامل گردد.
شرط GROUP BY اغلب با یک aggregate Function استفاده می گردد. یک aggregate Function محاسبات در مجموعه از مقادیر را به انجام می رساند و یک نتیجه تک مقداری را باز می گرداند. رایج ترین گزینه های به هم پیوسته استفاده شده در پرس و جوهایGROUP BY ، MIN می باشد که کوچکترین مقادیر را در مجموعه باز می گرداند. MAX که بزرگترین مقادیر در مجموعه را باز می گرداند و COUNT که تعدادی از مقادیر را در یک مجموعه باز می گرداند.

استفاده کردن از GROUP BY
شرط GROUP BY می تواند مشخص شود با استفاده کردن از هر یک از قابها در Query Designer ، اما قابهای SQL و Grid بیشترین کنترل را فراهم می سازد.

ایجاد کردن یک GROUP BY Query با استفاده از قاب Grid
1- قاب SQL را پنهان ساخته و قاب Grid را نشان می دهیم.

۲- ستون OilName را برای Query اضافه می کنیم.

۳- دکمه Group By را در نوار ابزار Query Designer کلیک می کنیم. Query Designer یک ستون Group By برای شبکه اضافه می کند و هر دوی مقادیر را برای Group By قرار می دهد.

۴- سل Group By را برای تغییر دادن سطر OilName به Count تغییر می دهیم.

۵- دکمه Run را برای اجرا مجدد Query کلیک می کنیم. Query Designer تعدادی از Oils را برای هر PlantType نشان می دهد.

ایجاد کردن یک Group By Query با استفاده از قاب SQL
1- قاب شبکه را پنهان ساخته و قاب SQL را نشان می دهیم.

۲- عبارت SELECT موجود را با متن زیر جایگزین می کنیم.
SELECT Plant parts Plant part Count (Oils Oil Name) As Number Of Oils
FROM Oils INNER Join
Plant parts ON Oils Plant part ID=Plant parts Plant part ID
GROUP BY Plant parts Plant part

3- دکمه Run را برای اجرای مجدد Query کلیک می کنیم. Query Designer مقدار oils برای هر Plantpart نشان می دهد.

استفاده کردن از شرط HAVING
شرط Having سطرهای بازگردانده شده به وسیله شرط GROUP BY را از همان راهی که یک شرط Where سطرهای بازگردانده شده را به وسیله شرط SELECT محدود می سازد. هر دو شرط Where و Having می تواند در یک عبارت SELECT شامل شود که شرط Where قبل از گروه بندی علمیات و شرط Having بعد از آن به کار برده می شود. ساختار دستور شرط Having همانند شرط Where می باشد به استثنای اینکه شرط Having می تواند شامل یکی از توابعهای به هم پیوسته باشد که در لیست ستونها از شرط SELECT قرار می گیرد. اگر چه شما باید توابع به هم پیوسته را تکرار کنید. برای مثال شرط Having که در حالت زیر استفاده شده صحیح می باشد.
SELECT Plant parts Plant part Count (Oils Oil Name) As Number Of Oils
FROM Oils INNER Join
Plant parts ON Oils Plant part ID=Plant Parts Plant part ID
GROUP BY Plant parts Plant part
HAVING Count (Oils Oil Name)>3
اگر چه شما نمی توانید از اسم مستعار برای تابع Count در شرط Having استفاده کنید. بنابراین شرط Having زیر درست نخواهد بود.
HAVING Number Of Oils>3

ایجاد کردن یک Query با استفاده از HAVING در قاب Grid
1- قاب SQL را پنهان ساخته و قاب Grid را نمایش می دهیم.

۲- ۵Add> را برای سل مورد نظر از ستون oil Name قرار می دهیم.

۳- دکمه Run در نوار ابزار Query Designer را برای اجرای مجدد Query کلیک می کنیم.

ایجاد کردن یک Query با استفاده از HAVING در قاب SQL
1- قاب Grid را پنهان ساخته و قاب SQL را نشان می دهیم.

۲- شرط Having را برای HAVING (Count (Oils Oil Name)<5) تغییر می دهیم.

۳- دکمه Run در نوار ابزار Query Designer را برای اجرای مجدد Query کلیک می کنیم. Query Designer فقط آن Plantparts که Oils اشتراکی کمتر از ۵ دارد را نشان می دهد.

ارتباط دادن جداول

admin — Wed, 21 Jan 2009 12:58:52 +0000

ارتباط دادن جداول

Query هایی که در فصل ۳ بررسی گردید سطرهایش از یک جدول تکی ترسیم گردیده است اما Query ها به ویژه می توانند مفید باشند برای ترکیب ستونهایی از چندین جدول یا نما که Joining Tables نامیده می شود و آن در شرطهای FROM یا WHERE از حالت SELECT انجام می گیرد. در این فصل ما بر روی ایجاد ارتباطها با استفاده از شرط FROM که روشی توصیه شده است متمرکز خواهیم شد.

شناختن شرط FROM
همان طوری که ما دیده ایم، ساختار پایه ای از شرط FROM به آسانی نام از یک جدول یا نما ساده را فراهم می سازد. اما برای دسترسی پیدا کردن به توانایی از مدل ارتباطی، ما باید به بازیابی ستونها از جداول چندگانه و نماها در یک Query خاص قادر باشیم. شرط FROM یک مکانیزمی برای انجام آن با استفاده از ساختار دستور زیر:FROMON
اپراتور پیوند انواع پیوند برای به انجام رسیدن را تشریح می کند. Server SQL پیوندهای داخلی و خارجی همه نوسانات را پشتیبانی می کند، همان طوری که در بخش بعدی خواهیم دید. شرایط پیوند یک تعبیری می باشد شبیه به ملاک که در شرط WHERE استفاده شده است. آن مشخص می کند که چگونه سطرها در دو جدول ارتباط خواهند یافت. بیشتر پردازشگرهای ربطی روی پایه ای از عبارتهای برابری مانند B ستون = A ستون به انجام می رسند. اما SQL Server هر اپراتور منطقی را پشتیبانی کرده و شرایط پیوند می تواند به طور دلخواه پیچیده باشد، با عبارات چندگانه پیوند یافته که از حرف ربط AND یا OR از همان راهی که یک شرط WHERE می تواند ملاک انتخابی چندگانه را شامل باشد استفاده کند. عبارت پیوند می تواند برای اضافه کردن جداول و نماهای اضافی برای Query تکرار شود. ساختار دستور برای پیوند جداول چندگانه عبارت است از: FROM
ON
یک حدود فرضی ۲۵۶ جدولی برای هر Query وجود دارد، اما آن به حد زیاد غیر محتمل است که شما اصلاً نیاز به ۵ یا ۶ نیاز ندارید و ۲ یا ۳ بیشتر معمول می باشد. در حقیقت اگر شما نیاز به اتصال بیش از ۱۰ جدول در یک Query باشید، شما باید به دقت طرح پایگاه داده آن را نگاه کرده برای اینکه مطمئن شوید که آن به طور صحیح به حالت عادی در آمده است.

ایجاد کردن پیوندها
پیوندها می توانند در Query Designer با استفاده هر کدام از قاب Grid یا قاب SQL ایجاد گردند. قاب Grid اغلب آسانتر می باشد اگر شما جداولی که رسماً در طرح پایگاه داده مربوط شده اند پیوند دهید، از موقعی که Query Designer پیوندی بین آنها به طور خودکار ایجاد خواهد کرد. اما به طور معمول قاب SQL با انعطاف پذیری بیشتر برای شما فراهم می گردد.

نامگذاری شئی ها
زمانی که شما با یک جدول یا نمای تکی کار می کنید آنجا می تواند هیچ ابهامی در حدود منابع از یک ستون نداشته باشد از موقعی که همه نام ستونها در یک جدول باید منحصر به فرد باشند. هنگامی که شما برای بار اول کار کردن با چندین جدول در یک Query را شروع می کنید یا شما باید برای مشخص کردن نام ستونها صریحاً مواظب باشید. مشخصات کامل برای هر شئی پایگاه داده چهار معرفه را در بردارد. نام سرور، نام پایگاه داده، نام صاحب، نام شئی. معرفه ها به وسیله پریودها جداسازی می گردند. بنابراین نام واجد شرایط از جدول Oils در سیستم من Bunny.Aromatherary.dbo.Oil می باشد. مقداری از شئی ها مانند نماها و جداول شامل شئی های دیگر می باشد. برای رجوع به یکی از این شئی های گنجانده شده (در این حالت، ستونها). شما به آسانی نام آن را به نام شئی ضمیمه می کنید. نام واجد شرایط کامل از ستون OilID از جدول Oils (Bunny.Aromatherapy.dbo.Oils.Oil ID) می باشد. خوشبختانه شما فقط نیاز به مشخص کردن کافی از درجه بندی ابهام اجتناب پذیر دارید.
در یک Query مبنی بر یک جدول تکی، برای مثال نام ستون به وسیله خودش دارای مشخصات کافی می باشد. اگر یک Query به بیش از یک جدول مربوط گردد، اگر چه جداول دارای ستونهایی با یک نام باشد. شما باید نام جدول را در نام شئی (Object) Oils.OilID , OilPropertise.OilID که تمایز را به طور کامل روشن می سازد لحاظ کنید.

پیوندهای داخلی
بیشترین فرمهای رایج پیوند یک پیوند داخلی می باشد. یک پیوند داخلی فقط آن سطرهایی که شرایط پیوند TRUE را باز می گرداند باز خواهد گرداند.

پیوند دو جدول با استفاده از قاب دیاگرام
۱- Query Designer جدول Oils را به وسیله کلیک راست کردن نام آن در قاب Details باز کرده روی جدول Open رفته و همه سطرهای بازگشتی را انتخاب می کنیم.

۲- قاب دیاگرام را به وسیله کلیک کردن دکمه قاب دیاگرام روی نوار ابزار Query Designer نشان می دهیم.

۳- دکمه Add Table را روی نوار ابزار Query Designer کلیک می کنیم. Query Designer کادر محاوره ای Add Table را نشان می دهد.

۴- جدول PlantTypes را در لیست جدول انتخاب کرده و Add را کلیک می کنیم. SQL Server جدول را به Query اضافه می کند.
۵- Close را برای بستن کادر محاوره ای Add Table کلیک می کنیم.

۶- دکمه قاب SQL را در نوار ابزار Query Designer کلیک می کنیم. Query Designer قاب SQL را نشان می دهد.

۷- علامت * را بعد از کلید واژه SELECT حذف می کنیم.

۸- دکمه قاب SQL را در نوار ابزار Query Designer کلیک می کنیم. (OK را کلیک کرده اگر Query Designer یک متن خطا درباره ساختار دستور SELECT نشان دهد). Query Designer قاب SQL را پنهان می سازد.
مهم: زمانی که شما Query Designer را باز می کنید، حالت SQL معمولاً * را انتخاب می کند. انتخاب کردن ستونهای مشخص در قاب دیاگرام سبب می شود که آنها به لیست ستون اضافه شوند. مایکروسافت آن را به صورت یک خصیصه در نظر می گیرد.

۹- در قاب دیاگرام ستونهای OilID و OilName را در جدول Oils و ستون PlantType را در جدول PlantType انتخاب می کنیم.

۱۰- دکمه Run روی نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کلیک می کنیم. Query Designer مقادیر Planttype را برای هر Oil نشان می دهد.

ارتباط دو جدول به وسیله قاب SQL
1- قاب دیاگرام را پنهان کرده و قاب SQL را به وسیله کلیک کردن دکمه ها روی نوار ابزار Query Designer نشان می دهیم.

۲- حالت SQL موجود را با عبارت زیر جایگزین می کنیم.
SELECT Oils.OilID,Oils.Oil Name,PlantParts.PlantPart
FROM OilsINNER Join
PlantParts ON Oils.PlantPartID=PlantParts.PlantPart ID

3- دکمه Run را در نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کلیک می کنیم. Query Designer مقادیرها برای هر سطر Oils Plant Part را نشان می دهد.

ارتباط جداول چندگانه با استفاده از قاب دیاگرام
۱- قاب SQL را پنهان کرده و قاب دیاگرام را نمایش می دهیم.

۲- دکمه Add Table را روی نوار ابزار Query Designer کلیک می کنیم. Query Designer کادر محاوره ای Add Table را نشان می دهد.

۳- جدول Planttypes را در لیست جداول انتخاب می کنیم. Add را کلیک کرده SQL Server جدول را به Query اضافه می کند.
۴- Close را برای بستن کادر محاوره ای Add Table کلیک می کنیم.

۵- در قاب دیاگرام ستون Planttype را در جدول Planttypes برای اضافه کردن ستون به Query کلیک می کنیم.

۶- دکمه Run در نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کلیک می کنیم. Query Designer هر دوی ستونهای PlantPart و Planttype را برای هر Oil نشان می دهد.

ارتباط جداول چندگانه با استفاده از قاب SQL
1- قاب دیاگرام را پنهان کرده و قاب SQL را نشان می دهیم.
۲- عبارت SELECT موجود را با عبارت زیر جایگزین می کنیم.
SELECT Oils.Oil ID.Oils.Oil Name.odors.odor
FROM Oils
INNER Join Oilodors on Oils.OilID=Oil odors.OilID
INNER Join odors on Oilodors.odor ID=odors.odorID

3- دکمه Run را در نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کلیک می کنیم.

۴- پنجره Query Designer را می بندیم.

ارتباطات خارجی
بعضی مواقع شما می خواهید که یک Query همه سطرها یک یا چندین جدول را باز گرداند، خواه آنها سطرهای ارتباطی در جداول دیگر داشته باشند و یا خیر. که با استفاده از یک ارتباط خارجی به انجام رسیده که می تواند سه گونه باشد: چپ، راست و کامل. یک ارتباط خارجی همه سطرهایی از جدول چپ در شرط JOIN و فقط آن سطرهایی از جدول راست برای اینکه شرایط ارتباط TRUE می باشد را باز خواهد گرداند.
دستور ساختار برای یک ارتباط خارجی عبارت است از:
FROM Left Table Left Outer Join Right able on
برای مثال عبارت SELECT زیر، همه سطرها در جدول Oils را باز می گرداند و مقادیر PlantPart از جدول آنجایی که PlantPart مشخص شده جفت می شود. آنجا سطرهای ارتباطی در جدول Plant Parts وجود ندارد و Query ، Null را به عنوان مقدار PlantPart برای آن سطر باز می گرداند.
SELECT Oils.Oil Name.Plant Parts.Plant Part
FROM Oils Left Outer Join
Plant Parts on Oils.Plant Part ID=Plant Parts.Plant Part ID
یک ارتباط خارجی سمت راست مقابل یک ارتباط خارجی سمت چپ می باشد. آن همه سطرها از جدول راست در شرط JOIN را باز می گرداند و مقادیر ارتباطی را از جدول چپ ارتباط می دهد. نظر به اینکه یک ارتباط کاملاً خارجی همه سطرها از دو جدول را با هم هماهنگ می سازد آنجایی که امکان پذیر باشد.

ایجاد کردن یک ارتباط خارجی چپ با استفاده از قاب دیاگرام
۱- Query Designer را برای جدول Oils به وسیله کلیک راست کردن نام جدول در قاب Details باز کرده، روی جدول Open رفته و همه سطرهای بازگشتی را انتخاب می کنیم.
۲- قاب دیاگرام را نشان می دهیم.

۳- دکمه Add Table را در نوار ابزار Query Designer کلیک می کنیم. Query Designer کادر محاوره ای Add Table را نشان می دهد.

۴- Cautions و Oil Cautions در لیست جدول را انتخاب و سپس Add را کلیک می کنیم. Query Designer جدولی برای Query اضافه می کند.
راهنمایی: شما می توانید یک ارتباط خارجی چپ با دو جدول ایجاد کنید. ما حالت سوم را در ایجاد استفاده می کنیم با جدول OilCautions که به عنوان یک جدول الحاقی عمل می کند که ارتباط چندگانه بین Oils و Cautions را حل می کند.
۵- Close را برای بستن کادر محاوره ای کلیک می کنیم.

راهنمایی: شما می توانید جداول را در قاب دیاگرام برای پاک کردن نمایشگر درج کنید.

۶- دکمه قاب SQL را در نوار ابزار Query Designer کلیک می کنیم. Query Designer قاب SQL را نشان می دهد.

۷- علامت * را در کلید واژه SELECT حذف می کنیم.

۸- دکمه قاب SQL را در نوار ابزار Query Designer کلیک می کنیم. (OK را کلیک کرده اگر Query Designer یک متن خطا درباره ساختار از عبارت SELECT نشان دهد) Query Designer قاب SQL را پنهان می سازد.
مهم: زمانی که شما Query Designer را باز می کنید عبارت SQL پیش فرض معمولاً * را انتخاب می کند. ستون ویژه که در قاب دیاگرام انتخاب شده سبب می شود که آنها برای لیست ستون اضافه شوند. مایکروسافت این را به عنوان یک ویژگی در نظر می گیرد.

۹- در قاب دیاگرام، ستونها از OilName و OilID را از جدول Oils و ستون Caution را از جدول Cautions برای خروجی انتخاب می کنیم.

۱۰- دکمه Run را در نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کلیک می کنیم. Query Designer فقط آن Oils که Cautions دارد را نشان می دهد.

۱۱- خط ارتباطی بین جداول Oil Cautions و Oils را به وسیله کلیک کردن آن انتخاب می کنیم و سپس دکمه Properties را در نوار ابزار Query Designer کلیک می کنیم. Query Designer کادر محاوره ای Join Properties را نشان می دهد.

۱۲- All Rows From Oils را انتخاب می کنیم.

راهنمایی: همه سطرها از Oil Cautions یک ارتباطی خارجی سمت راست ایجاد خواهد کرد و هر دوی گزینه ها را انتخاب کرده که یک ارتباط کامل خارجی ایجاد می کند.
۱۳- Close را برای بستن کادر محاوره ای کلیک می کنیم. Query Designer خط ارتباطی را برای انعکاس مشخصات ارتباطی جدید تغییر می دهد.

۱۴- دکمه Run در نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کلیک می کنیم. Query Designer همه سطرها در جدول Oils را نشان می دهد و مقادیر از جدول Cautions را ارتباط می دهد.

ایجاد یک ارتباط خارجی سمت راست با استفاده از قاب SQL
1- قاب دیاگرام را پنهان کرده و قاب SQL را در Query Designer نشان می دهیم.

۲- حالت SELECT موجود را با عبارت زیر جایگزین می کنیم.
SELECT Oils.Oil Name.Properties.Property
FROM Oils
Right OUTER JOIN Oil Properties on
Oils.Oil ID=Oil Properties.Oil ID
INNER JOIN Properties on
Oil Properties.Property ID=Properties.Property ID

3- دکمه Run را در نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کلیک می کنیم. Query Designer شامل همه سطرها از جدول Oil Properties با مقادیر ارتباطی از جدول Oils می باشد.

۴- پنجره Query Designer را می بندیم.

UNIONS
آخرین نوع از ارتباط به صورت Union شناخته می گردد. یک Union نتایجی از دو عبارت SELECT متمایز را در داخل یک تنظیم از سطرها ترکیب می کند. ارتباطات داخلی و خارجی ستونهایی از دو جدول درگیر شده در یک سطر تکی را با هم ترکیب می کند یک Union سطرهایی از دو جدول در یک ستون تکی را به هم ترکیب می کند. شما می توانید تصور کنید که تنظیمات دو سطر را گرفته و یکی را در بالای دیگری باز گردانید. اگر چه قاعده اصلی از سطرها باز گردانده شده به وسیله شرط ORDER BY مشخص می گردد. ساختار دستور یک Union از پیوندها متفاوت می باشد. یک Union ساختار دستوری به صورت زیر دارد:
SELECT FROM
UNION [All]
SELECT FROM
[ORDER BY ]
شما می توانید بسیاری از حالتهای UNION SELECT را همان طوری که شما برای یک Query دوست دارید اضافه کنید. (این موضوع برای ۲۵۶ جدول محدود می باشد) اما همه عبارتهای SELECT باید همان تعداد از ستونها را از انواع سازگار یا شبیه در همان دستور باز گرداند. اولین عبارت SELECT نامهای ستون را مشخص خواهد کرد و شرط ORDER BY از آخرین عبارت SELECT دستور Sort را تعیین خواهد کرد. به طور پیش فرض، SQL Server سطرهای چندگانه ای از نتایج را از یک Union Query برمی دارد. اگر شما Union All را مشخص کنید، ولی سطرهای چندگانه حفظ خواهد شد.

ایجاد کردن یک UNION
1- Query Designer را به وسیله کلیک کردن جدول Properties در قاب Details باز کرده روی جدول Open رفته و همه سطرهای بازگشتی را انتخاب می کنیم.
۲- قاب SQL را نشان می دهیم.

۳- حالت SQL موجود را با عبارت زیر جایگزین می کنیم.

SELECT Property Table AS Table Name.Property ID AS ID
Property AS Quality From Properties
UNION
SELECT odor Table.odor ID odor From odors
ORDER BY Quality

4- دکمه Run در نوار ابزار Query Designer را برای اجرای Query کلیک می کنیم. Query Designer نتایجی از دو عبارت SELECT را با هم ترکیب می کند.