انتقال و تبدیل اطلاعات
عمل واحدهای ورودی و خروجی شامل انتقال اطلاعات و تبدیل آنها بصورت های
مطلوب میباشد . تهیه اطلاعاتی که باید از طریق واحد ورودی وارد کامپیوتر شوند
معمولا به صورت بیرون از خط *(Off LLine() با ماشین منگنه یا لوازم مشابه انجام
میگردد . وقتی برنامه و داده ها تهیه شد ، لوازم مناسب پیرامونی ، اطلاعات تهیه
شده را وارد حافظه کامپیوتر می نمایند . در قسمت خروجی ، کامپیوتر اطلاعات را از
واحد حافظه به لوازم معین شده خروجی مانند ماشین چاپ و ماشین نوار خوان تحویل
میدهد . در بیشتر کامپیوترها یک ماشین کارت خوان و یک ماشین منگنه بعنوان
لوازم ورودی خروجی اصلی بکار میروند ، با این وجود برای یک کامپیوتر سریع ،
سرعت عمل این گونه ماشینهای پیرامونی بسیار کند است . در این کامپیوترها اغلب
برای ورود و خروج اطلاعات از نوار مغناطیسی استفاده میگرددو گاه یک ماشین چاپ
سریع نیز بعنوان یک واحد خروجی اختیاری بکار برده میشود . چون سرعت کار لوازم
ورودی و خروجی معمولا” بسیار کمتر از سرعت عمل کامپیوتر است ، برای استفاده
حداکثر از وقت یک کامپیوتر ، در بعضی مواقع برای انتقال اطلاعات بین کامپیوتر و
محیط بیرون بیش از یک دستگاه ورودی یا خروجی میرود .
کامپیوتر فقط برنامه هائی را که بزبان ماشین (Machine Language) نوشته
شده باشد قبول میکند . ازاین رو هر برنامه که بزبان دیگری مانند فرترن یا الگل
تهیه شده باشد بایستی نخست بصورت برنامه بزبان ماشین ترجمه شود. این عمل ترجمه
نخستین مرحله اجرای یک برنامه در کامپیوتر است که برنامه خاصی بنام کامپایلر
(Compiler) انجام میگیرد . معمولا این قسمت را مترجم (Translator) نیز میگویند
زیرا برنامه ها را بزبانی که برای ماشین قابل فهم است در آورد . برنامه اصلی را
که بزبانی مانند فرترن و یا غیره نوشته شده است برنامه منبع (Source Program)
و برنامه ترجمه شده بوسیله کامپایلر را که بزبان ماشین میباشد برنامه موضوع
(Object Program) مینامند .
معمولا” کامپایلر علاوه بر تهیه برنامه بزبان ماشین کارهای دیگری نیز انجام
میدهد. مثلا” بیشتر کامپایلرها رونوشتی ازبرنامه منبع راچاپ میکنند و اگر مطلبی
بر خلاف قواعد زبانی که بکار برده شده است بیابد فورا پیامی مناسب برای تذکر
چنین خطائی چاپ میکند. برنامه ها بیش از رفع تمام خطاها قابل اجرا نخواهد بود .
البته نمیتوان در کامپایلر به تعداد کافی از این گونه پیامها که جوابگوی هر
نوع خطای ممکن برنامه نویس باشند قرار دارد . بدین جهت گاه این پیامها باندازه
کافی واضح نیستند و خطای موجود در برنامه را مستقیما” نشان نمیدهند . در این
گونه موارد باید از تجربه برنامه نویسهای کار آزموده برای پیدا کردن خطای واقعی
استفاده کرد . در اینجا باید تاکید نمود که کامپایلر قادر به درک و تشخیص
خطاهائی که در منطق حل هر مسئله موجود است نمی باشد و فقط میتواند آن دسته
خطاهائی را تشخیص و تذکر دهد که مربوط به قواعد زبان بکار برده شده میباشند .
برای هر کامپیوتر میتوان کامپایلرهای مختلفی بکار برد . معمولا” در کارهائی
علمی و مهندسی انواع کامپایلرهای فرترن ، الگال وPL/I و برای امور بازرگانی
بیشتر کامپایلرهای کوبال PL/I، RL/G، و اسمبلر(Assembler) بکار برده میشود .
برنامه موضوع بصورت علامتهای قابل فهم و تعبیر برای کامپیوتر میباشد . این
علامتها ترکیبی است از رقمهای صفر و یک . ایندو رقم نماینده دو حالت فیزیکی
مختلف میباشد که در کامپیوتر با تغییر جهت جریان در یک حلقه مغناطیسی بوجود
میاید و چون اساس سیستم دوئی (Binary) دو رقم صفر ویک است در بیشتر کامپیوترها
محاسبات درونی در سیتم دو دوئی صورت میگیرد . بنابراین میتوان دید که میان
بیرونی و درونی اطلاعات تفاوت کلی وجود دارد . در صورت بیرونی ، اطلاعات اغلب
بصورت حروف لاتین و علائم واعداد (در سیتم دهدهی ) میباشند ، حال آنکه در درون
کامپیوتر کلیه اطلاعات دو دوئی است . واضح است که نتایج خروجی دوباره از صورت
دو دوئی بصورت حروف وعلائم و عددهای دهدهی در می آید . عمل تبدیل اطلاعات از صورت
دو دوئی و بعکس بیشتر بکمک لوازم پیرامونی انجام میگیرد .
چنانکه قبلا” گفته شد عمل انتقال اطلاعات بین محیط خارج و لوازم پیرامونی
مختلفی انجام میگیرد که متداولترین آنها کارتها منگنه شده است . در کارت منگنه
شده اطلاعات بوسیله سوراخهای کوچکی که درمحلهای خاصی روی کارت ، با ماشین منگنه
ایجاد میشود ضبط میگردند . انتقال اطلاعاتی که بدینسان ضبط شده اند با گذرانیدن
کارت محتوی آنها از یک ماشین کارت خوان انجام میگیرد و این ماشین وجود یا عدم
سوراخها را با وسایل مکانیکی یا اپتیکی تشخیص داده و آنها را به کامپیوتر
انتقال میدهد . معمولترین کارت که کارت IBM نیز گفته میشود دارای ۸۰ ستون و ۱۲
ردیف است که در هر ستون ۱۲ محل منگنه موجود است . ده ردیف از صفر تا نه شماره
گذاری شده است و ردیفهای ۱۱ و ۱۲ بترتیب در بالای ردیف صفر قرار دارند .
هر ستون کارت برای نمایش یک کاراکتر (رقم ، حرف یا علامت ) بکار میرود .
بدینسان هر کارت میتواند حداکثر ۸ کاراکتر در خود ضبط نماید . روی هر کارت تون ، حروف با دو سوراخ در یک ستون و علامتهای خاص
دیدگاه خود را بیان کنید.
باید وارد سایت شده باشید برای دیدگاه دادن