اشاره گر به اشاره گر
اگر متغیری آدرس متغیر دیگر را در خود نگهداری کند ، متغیر اول یک اشاره گر
است . اگر متغیر دوم ، از نوع اشاره گر باشد در اینصورت متغیر اول یک اشاره گر
به اشاره گر است ( شکل ۱ ) . یادآوری می شود که آرایه ای از اشاره گرها ، نوعی
اشاره گر به اشاره گر است .
متغیر اشاره گر
ؤؤؤؤؤؤؤؤؤ ؤؤؤؤؤؤؤؤؤ |
مقدار |ؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤ آدرس >|
ؤؤؤؤؤؤؤؤؤ ؤؤؤؤؤؤؤؤؤ
ؤؤؤؤؤؤؤؤؤ ؤؤؤؤؤؤؤؤؤ ؤؤؤؤؤؤؤؤؤ |
مقدار |ؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤ آدرس >|ؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤؤ آدرس >|
ؤؤؤؤؤؤؤؤؤ ؤؤؤؤؤؤؤؤؤ ؤؤؤؤؤؤؤؤؤ
شکل (۱) . اشاره گر به اشاره گر
برای تعریف متغیرهای اشاره گر به اشاره گر ، از دو علامت * استفاده می شود .
مثال : برنامه ای شامل اشاره گر به اشاره گر . main)(
{
int x / *p /**q ;
x=10 ;
p=&x ;
q=&p ;
printf(“\n the points to value:”);
printf(“%d”/**q );
}
خروجی حاصل از اجرای برنامه مثال بالا : the points to value:1
دیدگاه خود را بیان کنید.
باید وارد سایت شده باشید برای دیدگاه دادن